Ποιόν τιμά σήμερα η GOOGLE

Ο Rene Laennec ή Ρενέ Λενέκ, όπως είναι το όνομά του στα ελληνικά, γεννήθηκε σε μία μικρή πόλη της Γαλλίας. Είναι το πρόσωπο, το οποίο τιμά στο σημερινό της Doodle η Google. Πρόκειται για τον επιστήμονα, ο οποίος ανακάλυψε το στηθοσκόπιο. Παρά τις υπηρεσίες που προσέφερε στην επιστήμη δεν κατάφερε να αποφύγει ο ίδιος τις ασθένειες, καθώς έπασχε από άσθμα και πέθανε από φυματίωση.

Ο Laennec σε ηλικία των 12 ετών βρέθηκε στη Ναντ μαζί με τον θείο του, Guillaime-François Laennec, που εργαζόταν στο φαρμακευτικό τμήμα ενός πανεπιστημίου.

Αν και η ασθένεια της κίρρωσης ήταν γνωστή, ο Laennec έδωσε στην κίρρωση το όνομά του, χρησιμοποιώντας την Ελληνική λέξη (kirrhos, καστανόξανθο) που αναφέρεται στα καστανόξανθα, κίτρινα οζίδια χαρακτηριστικό της νόσου.

Αποφοίτησε το 1804 και συνέχισε την έρευνά του ως μέλος ΔΕΠ του Συλλόγου της Ιατρικής Σχολής στο Παρίσι. Έγραψε πολλά άρθρα παθολογικής ανατομίας ήταν αφοσιωμένος στο Ρωμαιοκαθολικισμό

To στηθοσκόπιο του Laennec

Ο Rene Laennec σκέφθηκε να παρεμβάλλει μεταξύ του αυτιού και του ασθενούς φύλλα χαρτιού τυλιγμένα σε ρολό. Εντυπωσιασμένος από το αποτέλεσμα κατασκεύασε το 1816 το πρώτο μονό (ακρόαση μόνο από το ένα αυτί) στηθοσκόπιο, που καθιστούσε τους ήχους διαυγέστερους ενώ ταυτόχρονα μείωνε την αμηχανία γιατρού και ασθενούς.

 

Αργότερα, το 1850, κατασκευάστηκε το διπλό στηθοσκόπιο που αποτελεί έκτοτε απαραίτητο εξεταστικό εργαλείο κάθε γιατρού.

Η προσφορά του Rene Laennec στην Ιατρική σήμερα

Δεν επιτρέπεται όμως να περιορίσουμε την προσφορά του Λαεννέκ στην ανακάλυψη του στηθοσκοπίου και τη μέθοδο της ακρόασης. Και τα δυο ήταν γι’ αυτόν απλώς τα μέσα για να εισαγάγει στην κλινική τις κατακτήσεις του της παθολογικής ανατομικής. Η πνευμονία, η γάγγραινα του πνεύμονα, η βρογχεκτασία, ο καρκίνος του πνεύμονα, το εμφύσημα, είναι μερικές από τις νόσους που ως ασθένειες διαφοροποιήθηκαν η μία από την άλλη χάρις στο έργο του Λαεννέκ.

Από τις ανακαλύψεις του αυτού του είδους, σημαντικότερη υπήρξε η σχετική με την πνευμονική φυματίωση. Η νόσος που ήταν ασαφώς γνωστή από την αρχαιότητα έχει περιγραφεί από τον Λαεννέκ όσον αφορά την εξέλιξη των αλλοιώσεών της και τους χαρακτήρες κάθε σταδίου της πορείας της κατά τρόπο που κάνει την περιγραφή του απόλυτης αξίας και για σήμερα.Κάποια στιγμή, τα συμπτώματα που ο μεγάλος κλινικός με τέτοια ακρίβεια περιέγραψε στους αρρώστους του, άρχισαν να εκδηλώνονται και στο δικό του οργανισμό.

Λίγο μετά τη δημοσίευση του συγγράμματός του, το 1820, κατέφυγε για δυο χρόνια στη Βρετάνη για ανάπαυση. Έτσι η υγεία του σιγά-σιγά βελτιώθηκε και επιστρέφοντας στο Παρίσι ονομάστηκε καθηγητής του Κολλεγίου της Γαλλίας και το 1823 διαδέχθηκε τον μεγάλο διδάσκαλό του Κορβιζάρ στην έδρα της κλινικής ιατρικής στη Σαριτέ. Εξαντλημένος όμως από τον φόρτο της εργασίας του αναγκαζόταν να μένει όλο και πιο συχνά στο κρεβάτι, πράγμα που τον ανάγκασε να αποσυρθεί και πάλι το 1826 στη Βρετάνη.

Εκεί εργάστηκε τη δεύτερη έκδοση του έργου του. Και καθώς ένιωθε την αρρώστια να λιγοστεύει τη ζωή του, έγραφε: «Το ξέρω πως ριψοκινδυνεύω τη ζωή μου, αλλά το βιβλίο που πρόκειται να δημοσιευθεί ελπίζω πως θα αξίζει περισσότερο από τη ζωή ενός ανθρώπου, και γι’ αυτό έχω χρέος να το τελειώσω, ό,τι κι αν πρόκειται να μου συμβεί».

Το βιβλίο δημοσιεύθηκε το 1826. Στις 30 Αυγούστου του ίδιου χρόνου ο Λαεννέκ άφηνε τη ζωή.

Πηγή: οnmed.gr